روزهای دی ماهی ما

سلام و سلام و سلام

دوباره بعد از یک ماهی بازگشتیم تا چندی از احوالات پسرانمان و حال و روز زندگیمان به یادداشت بگذاریم هر چند این روزها سراسر پر است از کار و فعالیت که از 6 صبح شروع میشود و تا 12 شب به پایان میرسد ولی خدا را سپاس که همگی دلچسب هستند با اینکه نان اف انرژی میشویم در پایان شب.

از آراد خان بگوییم که همچنان در حال رفت و آمد به  مدرسه و کلاس مشاعره و بعد از آن هم چرتکه میباشد و اینگونه است که ما دو روز در هفته را دیرتر به خانه میرویم. پسرمان  مستداما با کتاب ها و درس هایش در حال دست و پنجه نرم کردن است و گاهی چنان درس خوان و اوقاتی هم سر ناسازگاری بر می دارد و از تکلیف زیاد مینالد . این روزها کلاس مشاعره اش به گونه ای شده که خودش شروع کرده به خواندن ابیات و غزل ها و در این زمینه نباید زحمات بی شائبه ی آزیتا جان را نادیده گرفت و در ثانی کمال تشکر هم از خانم زمانی مهربان و دلسوز را هم داریم از همین تریبون.فکر میکنم به کمک چرتکه هست که ریاضیاتش بسیار خوب است و یا شاید هم اینجانب اشتباه می اندیشم و بالقوه خوب بوده و از این باب شاید به همسر جان رفته باشد که اهل حساب و کتاب هستند. چهارشنبه ی هفته ای که گذشت گل پسر ما در زنگ ورزش بنا بود که کاپیتان باشند و از یک هفته قبل برنامه ریزی کرده بودند که چه بپوشند و چه بکنند همچین حالی می کرد که نگو و نپرس.

اولین دفتر مشق آراد و اولین نوشته ها 

از نیکان گلیمان بگوییم که مراحل رشدش به سرعت رو به جلوست و هر روز یک هنرنمایی از ایشان رویت می شود البته به همت آقا آراد که برای نیکان حرف آخر را میزند و هر چه کرد برایش حجت است از همین جهت درصد خرابکاریشان بسیار بیشتر شده و درصد برادر آزاریشان هم بیشتر و اگه ولش کنی 24 ساعته بر روی برادرشان پهن هستند و آراد هم دریغ نمیکند و در یک حرکت همه چیز رو کیش و مات میکند. بگوییم که دایره لغاتشان هر روز گسترده تر است که فیلم هایش موجود است و قابل نوشتن نمیباشد و الان در حال آموزش شعر تاب تاب عباسی می باشند و بگوییم که تا آراد جانمان دست به کتاب میشوند ایشان هم کاغذی را بر میدارند و میروند سمت درس خواند و مداد در دست شروع به نوشتن میکند. از دیگر چیزهای عجیبی که در مورد نیکان است میتوان گفت که برای نوشتن ا ز دست چپ استفاده می کند و برای مابقی کاره ار دست راست که شایان ذکر است شاید بعدها که بزرگتر شد این تکنولوژی را نداشته باشند .

از خودمان و آقای همسر بگوییم که به شدت در حال پروژه ی بچه داری هستیم و در تلاشیم که این روزها و شب ها بگذرد و نیکانمان هم از آب و گل دربیاید و نفسی تازه کنیم.

در این مدت به ظلم آلودگی هوا چند روزی راهی شمال شدیم و مثل همیشه هوا آنقدر عالی بود که بچه ها کاملا در حیاط به سر کردن اوقات خویش را موقع رفتن هم با بچه ها وسط راه اتراقی نمودیم  که این اولین تجربه ی چهار نفره ی ما در توقف راهی بود که هوا خیلی خیلی عالی بود و حسابی چسبید. هفته ی بعدتر هم منو و همسرجان به اتفاق هم و دونفری راهی شدیم به شمال برای انجام پروژه ی جدیدمان که ان شاالله اگر به اتمام رسید حتما به سمع و بصرتان رسانیده میشود آن چنان در گوشت و استخوانمان این سفر یک روزه ی دونفر نشست که فکر نمیکم مزه اش حالا حالاها از تنمان بیرون برود. هرچند آخر شب دلمان بسیار برای گل پسرا تنگ شده بود و لحظه شماری میکردیم تا به منزل بازگردیم و محکم در آغوششان بگیریمان.

تولد فاطمه 

راستی دیروز آراد ازم پرسید مامان چه جوری میشه عکس پشت آیپدم رو عوض کنم بهش یاد دادم و چند ساعت بعد که داشتم آیپدش رو جابجا میکردم دیدم که هم لاک اسکرین و هم هوم اسکرینش عکس منو گذاشته
(من برات نمیرم چیکار کنم جان مادر)